ആപത്തുകാലത്ത് ഐ.സി.യുവില് കിടക്കുന്ന കൂടപ്പിറപ്പിനെക്കാളും നമ്പാന് പറ്റുക ജയിലില്കിടക്കുന്ന ശത്രുവിനെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ബുദ്ധിയൊക്കെ കോണ്ഗ്രസുകാര്ക്കുണ്ട്. അതു ലേശം കൂടുതല് മനസ്സിലായിപ്പോയതുകൊണ്ടാണ് നോട്ടുകെട്ടുകള് നടുത്തളത്തില് നടനമാടി ഇന്ത്യന് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അന്തസ്സ് പാതാളത്തോളം ഉയര്ത്തിയത്.
സര്ദാര്ജിയുടെ അന്നത്തിലല്ലേ പാറ്റവീഴുന്നത്, പോയാല് പോട്ടെ എന്നൊരു ചിന്തയായിരുന്നു ആദ്യം മാഡത്തിന്. സായിപ്പ് അടയാളപ്പെടുത്തിയ സ്ഥലത്ത് അസ്സലൊരൊപ്പ് വച്ചുകൊടുക്കണം എന്നൊരു കാര്യത്തില്മാത്രമേ മന്മോഹനും ലാല്കൃഷ്ണനും മനസാ യോജിപ്പുള്ളൂ. സിങ്ങുപരിവാറിന്റെ കൈകൊണ്ടായിക്കോട്ടേ ആ ഉദകക്രിയ എന്നൊരു അഭിപ്രായം സംഘപരിവാറിനുണ്ടായിരുന്നു എന്നുമാത്രം.
പണ്ടത്തെ അഭിപ്രായം സര്ക്കാര് വീഴണം എന്നുതന്നെയായിരുന്നു. എന്നാലോ അതിനുമുമ്പേ കരാറൊപ്പിടണം. അത്രയേ ഉള്ളൂ അദ്വാനിയുടെ മനസ്സിലിരിപ്പ്. ഇടതുപക്ഷം എന്ന കുരുടനാണ് സര്ക്കാരിന്റെ മികച്ച വഴികാട്ടി. രാവിലെ മുഖത്ത് ഫിറ്റുചെയ്യുന്ന ആ ഫിക്സഡ് സ്മൈലും തലേക്കെട്ടുമായി സര്ദാര്ജി അവര് തെളിക്കുന്ന വഴിയേ നടക്കുകയായിരുന്നു പതിവ്.
അമേരിക്കയുമായുള്ള ഇടപാട് സര്ദാര്ജിയുടെ തനിസ്വരൂപം കാട്ടിക്കൊടുത്തു. പിന്നെ സര്ദാര്ജി തെളിക്കുന്നതിലൂടെ കാരാട്ടും കൂട്ടരും നടക്കുകയായിരുന്നു. സര്ദാര് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്നത് അവരവരുടെ ലക്ഷ്വറികുഴിമാടത്തിലേക്കാണെന്ന കാര്യം ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടത് ഇപ്പോഴാണ്. അതായത് അമേരിക്ക, യാങ്കി, സി.ഐ.എ, തുടങ്ങിയ നിഴലിനോടേറ്റുമുട്ടി കളരിഗുരിക്കളായതാണ് നമ്മുടെ ചരിത്രം. ആ നിഴലില്ലാണ്ടായാല് പിന്നെ ഭാവിജീവിതം കട്ടപ്പൊക. ആ നിഴലിനോടേറ്റുമുട്ടിയതുകൊണ്ടുമാത്രമായിരന്നു റഷ്യ എഴുപത്തഞ്ചു വയസ്സുവരെ ജീവിച്ചത്. അതുകൂടിയില്ലായിരുന്നെങ്കില് ബാലടീവി പിടിപെട്ടാകുമായിരുന്നു അന്ത്യം.
അപ്പോള് പിന്നെ ഒരു മാര്ഗമേയുള്ളൂ. നമ്മുടെ പഴേ അടവ്. കോണ്ഗ്രസിനെ തോല്പിക്കാന് ഏത് ചെകുത്താനെയും കൂട്ടുപിടിക്കുക. ചെകുത്താനല്ല എന്നൊരഭിപ്രായം അവരവരെക്കുറിച്ച് അവരവര്ക്കുതന്നെയില്ലാത്ത രണ്ടുകൂട്ടരാണ് മാര്ക്സിസ്റ്റുകാരും സംഘപരിവാരങ്ങളും. ഗുജറാത്തും ബംഗാളും അവരുടെ സ്ഥിരോത്സാഹത്തിനുകിട്ടിയ അവാര്ഡുകളാണ്.
അങ്ങിനെ രാഷ്ട്രീയത്തില് സ്ഥിരം ശത്രുവില്ല. അതു കറന്സി പോലെയാണ്. ഉടമസ്ഥന് മാറിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും. ഇന്നലെ അമരസിംഹന്റെ കോടികള് ഇന്ന് അശോക് അര്ഗലിന്റേതാകും. അതേ കോടികള് നാളെ ശതകോടികളായി അമരസിംഹനുതന്നെ തിരിച്ചെത്തും. അതുപോലെതന്നെയാണ് ശത്രുതയും. നോട്ടുകെട്ടിന് മാറ്റാന് പറ്റാത്ത ശത്രുതയുണ്ടോ നാട്ടില്.
നാണയത്തുട്ടിന് കിലുക്കത്തിലേതൊരു
സെക്യുലര് ഗാനവും ഗണ്യമല്ലേതുമേ എന്നല്ലേ
അങ്ങു ദില്ലിയില് ഇപ്പോള് കുതിരകള് ആളുകളെ കച്ചോടം ചെയ്യുകയാണോ അതോ ആളുകള് കുതിരകളെ കച്ചോടം ചെയ്യുകയാണോയെന്നെന്നും കൃത്യമായി അറിയാന് പറ്റുകയില്ല.
പാര്ലിമെന്റ് എന്നുപറഞ്ഞാല് മലബാറിലെ തിറപ്പറമ്പുപോലെയാണ്. മാന്യമാരുണ്ടാവും. മ.മ.മ. അല്ലേ വേണ്ട മത്തങ്ങാത്തലയന്മാരുമുണ്ടാവും. മുല്ലപ്പൂച്ചൂടിയ മലയാളി പെണ്കൊടികളുണ്ടാവും. കനമുള്ള മടിക്കുത്ത് തേടുന്ന നിശാസുന്ദരിമാരുമുണ്ടാകും. സ്വന്തം ഭാവി രണ്ടടിവീതി മൂന്നടി നീളം ടെന്റിനകത്താണെങ്കിലും അന്ന്യന്റെ ഭാവിക്ക് ആപത്തൊന്നുമില്ലാതെ നോക്കുന്ന 22 കാരാട്ട് പ്രവാചകരുമുണ്ടാകും. സൈക്കിളോട്ടക്കാരനുണ്ടാകും. ഡിസ്കോഡാന്സറുമുണ്ടാകും. മുച്ചീട്ടുകളിക്കാരനുണ്ടാകും.
അവിടെ എത്ര രൂപയുടെ കച്ചവടമാണ് നടക്കുകയെന്ന് ആര്ക്കെങ്കിലുമറിയുമോ? തിറകഴിയുന്നതോടെ തിറപ്പറമ്പില് തെയ്യം കെട്ടിയ മലയനൊഴിച്ച് എല്ലാവരുടെയും കീശയില് എന്തെങ്കിലും കാണും. കുടിച്ച് വറ്റിച്ച ചാരായത്തിന്റെ കണക്ക് ചോദിക്കുന്നതിനുമുന്പ് തെയ്യം കെട്ടിയ വിദ്വാന്മാര് ആരോടും കമാന്നൊരക്ഷരം ഉരിയാടാതെ സ്ഥലം കാലിയാക്കുകയാണ് പതിവ്.
തെയ്യം കെട്ടുന്നവന് ക്ഷേത്രത്തില് ഷെയറുണ്ടാവുകയില്ല. കാരാട്ടിനുമില്ല. വൃത്തിയായൊന്ന് കെട്ടിയാടി. മലയന്റെ സംതൃപ്തിയും അതുതന്നെയാണ്. പരിപൂര്ണ സംതൃപ്തിയോടെ ആടയാഭരണങ്ങളും അഴിച്ചുവച്ച് കാരാട്ടും കൂട്ടരും നേരെയങ്ങുപോയി.
എന്തൊരു സുന്ദരമായ അവസ്ഥയായിരുന്നു ഇത്രനാളും. മാനത്തിന് മാനം. ശമ്പളത്തിന് ശമ്പളം. എ.സിയ്ക്ക് എ.സി. ടി.എ യ്ക്ക് ടി.എ, വാടകയ്ക്ക് വാടക. കറക്കത്തിന് കറക്കം. കമ്മിറ്റിക്ക് കമ്മിറ്റി. മൃഷ്ടാന്ന ഭോജനം. എല്ലാറ്റിനുമുപരിയായി യാതൊരു ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളുമില്ലാതെ ഇതെല്ലാം തരപ്പെടുത്തിക്കൊടുത്ത സിങ്ങിന് ഇടക്കിടയ്ക്ക് അന്ത്യശാസനവും. ലോകത്ത് എവിടെയെങ്കിലുമുള്ള വിപ്ലവകാരികള്ക്കു കിട്ടിയിട്ടുണ്ടോ ഇത്ര ഭാഗ്യം. നേരും മര്യാദയുമുള്ള വിപ്ലവകാരികളാണെങ്കില് ലോകത്തെവിടെയായാലും കാട്ടില് നിന്നും പുറത്തിറങ്ങിയാല് പിന്നെ അരമണിക്കൂര് ഇടവിട്ട് തല തപ്പിനോക്കേണ്ട അവസ്ഥയിലാണ്.
ജനിക്കുന്നുണ്ടെങ്കില് വിപ്ലവകാരിയായി തന്നെ ജനിക്കണം. അങ്ങ് മതേതര സൗദിയിലോ പാക്കിസ്ഥാനിലോ ഒന്നും പോയി ജനിച്ചുപോവരുത്. ജനിച്ചതേ ഓര്മ്മയുണ്ടാവുകയുള്ളൂ. ജനാധിപത്യ ഇന്ത്യയില് തന്നെ ജനിക്കണം. ജനാധിപത്യത്തില് ജനിച്ച്, ചളിക്കുണ്ടിലെ എരുമയെപ്പോലെ അതില് കിടന്ന് മദിച്ച് ജീവിച്ച് ഒരിക്കലും നടക്കുകയില്ലെന്ന് അവരവര്ക്കറിയാവുന്ന വിപ്ലവത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരത്തിനുവേണ്ടി ഖജനാവില് നിന്നും ശമ്പളവും യാത്രപ്പടിയും പറ്റുന്ന ഏക വര്ഗമാണ്. അവരെ ഉപമിക്കാന് ഈ പ്രപഞ്ചത്തില് ജീവജാലങ്ങളില്ലാത്തതുകൊണ്ട് സര്ക്കാര് തുടര്ന്നും സംരക്ഷിക്കുക തന്നെയാണ് വേണ്ടത്. അമേരിക്കയിലെ അമീഷുകളെപ്പോലെ ഒരു പ്രത്യേകവിഭാഗമായി സംരക്ഷിക്കേണ്ടതാണ്. കുലം അന്യംനിന്നുപോവരുതല്ലോ.
സിങ്ങ് പരിവാരം വീണാലും കുഴപ്പമില്ല വീണില്ലേങ്കിലും കുഴപ്പമില്ലെന്നൊരു നിലപാടിലായിരുന്നു ആദ്യം സംഘപരിവാരം. കാരാട്ട് മനസ്സില് കാണുന്നത് മാനത്ത് കാണാന് വേണ്ടിയാണ് അടുത്തൂണ് പറ്റിയ ബ്രിഗേഡിയര്മാരെയും ഐ.എ.എസ്സുകാരെയുമൊക്കെ ദിവസക്കൂലിക്ക് നിയമിച്ചിട്ടുള്ളത്. അല്ലാതെ താടിനീട്ടി തൃശൂലം കൊണ്ട് പുറം ചൊറിയുന്ന മഹാന്മാരുടെ വാക്കുകേട്ട് നാളെ ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥത്തില് വാഴാമെന്ന വിശ്വാസമൊന്നും അദ്വാനിക്കില്ല.
ഇപ്പോള് അദ്വാനിക്ക് വേണ്ടത് സിങ്ങ് വീഴാതിരിക്കലാണ്. കാരണം ബ്രാഹ്മമൂഹൂര്ത്തത്തില് സ്നാനം കഴിഞ്ഞുവരുന്ന നമ്പൂതിരിപ്പാട് കണികണ്ട കുറ്റിച്ചൂലായാണ് മായാവതിയുടെ നില്പ്.
545 അംഗ സഭയില് മായാവതിയുടെ സംഘബലം മധുരപ്പതിനേഴാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മൂപ്പര് പി.എം. ആവാന് എന്തുകൊണ്ടും യോഗ്യയാണ്. ജനാധിപത്യത്തെപ്പറ്റി വല്ലാണ്ട് ആഴത്തില് പഠിച്ചതുകൊണ്ട് കാരാട്ടിനും അത് നല്ല നിശ്ചയമുണ്ട്. ഇതിനെക്കാളും നല്ലൊരു പ്രധാനമന്ത്രിയെ ഇനി കിട്ടിയെന്നും വരില്ല എന്ന് സി.ബി.ഐ ക്കാരും അഭിപ്രായപ്പെട്ടതായും പറയപ്പെടുന്നു.
മായാവതിയോടൊപ്പം മായാവതിയല്ലാതെ ഒരാളെങ്കിലുമുണ്ടെങ്കില് പ്രധാനമന്ത്രിസ്ഥാനം തന്നെ കൊടുക്കണമെന്നാണ് നിത്യന്റെയും അഭിപ്രായം. ഇപ്പോള് 17 പേരുള്ള സ്ഥിതിക്ക് ചുരുങ്ങിയത് അമേരിക്കന് പ്രസിഡണ്ടെങ്കിലുമാക്കാനാണ് കാരാട്ട് ഉത്സാഹിക്കേണ്ടത്.
മായാവതിയുടെ മായാവലയത്തില് ഇടതുപക്ഷം അകപ്പെട്ടതുകണ്ടപ്പോള് അദ്വാനി കണക്കുകള് മാറ്റിക്കൂട്ടി. സിങ്ങുതന്നെ ഭരിക്കട്ടെ. കരാറും ഒപ്പുവെയ്ക്കട്ടെ. ഇടതുപക്ഷവുമായി അടിച്ചുപിരിയുകയും ചെയ്യട്ടെ. ഇപ്പോതന്നെ ഗ്രഹണിപിടിച്ച അവറ്റകള് ഇനി പട്ടിണികിടന്ന് താമസിയാതെ ചത്തുകിട്ടുകയും ചെയ്യും. മായാവതിയുടെ കാറ്റും അതോടെ പോയിക്കിട്ടും. നമ്മളായിട്ട് പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും ചെയ്യേണ്ടതില്ല. അവസാനം ഒരുപിടി പച്ചമണ്ണ് വാരിയിട്ട് ഒരു മിനിറ്റ് മൗനമാചരിക്കേണ്ട ചിലവേയുള്ളൂ. പിന്നെന്തിന് പാരപണിയണം.
Showing posts with label confidence motion. Show all posts
Showing posts with label confidence motion. Show all posts
Tuesday, July 22, 2008
Subscribe to:
Posts (Atom)